Twee dagen rijles in Phuket: doodsangsten of niet?

Verkeer is in België een ramp met files, slechte banen, aantal doden…

Euh… Dan zijn jullie nog niet naar Thailand geweest. Wie hier komt, merkt dat we van geluk spreken met het verkeer in België. Ik heb toch even mijn stoute schoenen aangetrokken en ben hier in Phuket op rijles geweest!

Verkeersregels, wat?

Eerst en vooral: verkeersregels worden met een korreltje zout genomen. Ik bedoel dus: met een handje vol zout. De eerste keer achterop de moto bij papa, was echt indrukwekkend, maar zeker niet in positieve zin!

foto_zz_campagne_2.jpg

Reden van pipi in mijn broek:

  • Auto’s en brommers switchen van rijvak zonder pinker
  • Auto’s en brommers gaan van links naar rechts zonder kijken in achteruitspiegel
  • Hele gezinnen op één brommer= doodnormaal, met nadruk op dood
  • Zonder helm rijden is standaard. Sommigen hangen een helm aan hun stuur? WHY
  • Dubbele snelheid  rijden van wat mag? Tuurlijk!
  • Slapende kinderen al rechtstaande op een brommer, ja ’t is mogelijk…

Ik stem ‘ja’ voor Zeppe en Zikki in Phuket!

Rijlessen: Honda Safety Riding Park Phuket

Ik ben het er toch even gaan op wagen en heb me ingeschreven om praktische rijlessen te volgen. Heb plezier gehad en er veel uit geleerd.

Voorbereiding

43586988_500845287095465_7106314143338070016_n.jpg

In de ochtend kwam ik aan, moest ik me registreren en kwam de instructeur ons een heleboel uitleg geven. Op 8/10/18 en 9/10/18 volg ik rijlessen. Ik had wel echt veel stress eigenlijk, omdat ik dacht dat het me echt niet zou lukken…

Bij de ingang kon je in het klein even het parcours spotten: heel mooi gemaakt en heel interessant om te zien. Alhoewel het me nog wat meer stress gaf… Ik zag zandbanen en heuvels en allerlei rare gronden, maar gelukkig was dat niet voor de lessen die ik volgde… Oef!

43626621_739149669759338_7089267826162139136_n

Vervolgens gingen we allemaal naar onze locker roomWe kregen een sleuteltje, elk voor onze eigen lokker. Wat een luxe! Alhoewel, luxe, ik denk dat het echt wel nodig is om je spullen veilig achter slot en grendel te houden, want losse handjes hebben ze hier wel…

Zoals je op de foto kunt zien, was ik goed ingepakt. Knie- en scheenbeenbeschermers, elleboogbeschermers, een harnas, een dikke trui (tegen de zon), handschoenen en natuurlijk als laatste ook een helm. Volledig klaar om ervoor te gaan! ‘k Vond het nu wel niet zo heel ideaal met 30 graden, maar alles voor de veiligheid!

Het rijden zelf

43400485_664427580625443_4735815933400973312_n

En dan: aan de slag. De eerste dag kregen we een automatiek, de tweede dag met vitessen. Vond het beiden niet zo moeilijk, alhoewel het wel een heel vreemd gevoel is als je het nog nooit hebt gedaan. Gelukkig werd het ons stap voor stap uitgelegd van bij het begin:

STAP 1

  1. Wat moeten we checken vooraleer we op de brommer stappen?
  2. Hoe starten we de brommer?
  3. Hoe vertrekken we?

STAP 2

  1. Welke snelheid heb ik wanneer?
  2. Hoe rem ik?
  3. Hoe neem ik bochten?

STAP 3

  1. Hoe sluit ik de brommer?
  2. Hoe ga ik op kousenvoetjes terug naar mijn veilig bankje in de hoek van het parcours? … (Oké, nee, dit is even ter plaatse verzonnen, maar zo was het wel in het begin!)

De instructeur

Ik had zoveel stress in het begin omdat ik in een groep zou werden gesmeten als enige westerling, als iemand die nog nooit een brommer had aangeraakt, als iemand die geen Engels begrijpt met een Thais accent… Daar had ik allemaal schrik voor. Bij het binnenkomen was de rijinstructeur zoooo vriendelijk en zoooo vrolijk. Hij vond mijn naam grappig en sprak het uit als: Jakkeu. Ik wist niet of ik het goed zou keuren dat iemand mij twee dagen Jakkeu zou noemen, maar ik gaf hem toch het voordeel van de twijfel. Ik begreep hem de hele ochtend niet, dus ik keek gewoon naar zijn handelingen en deed hem dan gewoon na, waardoor het me toch goed lukte om de brommer te snappen. Rond de middag kon ik het toch niet laten en zei ik tegen een ander meisje dat ik het behoorlijk lastig vond dat hij constant Thais spreekt… Euh… Blijkbaar was het Engels een ganse ochtend… (lol) Ahja, ik kon mezelf wel redden door te observeren. Ik betrapte mezelf er zelfs op dat ik knikte en lachte wanneer hij iets in het Thais uitlegde, gewoon omdat ik wist waarover hij sprak door middel van zijn handgebaren. Hij dacht dat ik hem verstond… Los van de taal, merkte ik dat hij écht wist waarover hij sprak, hij kende de brommer vanbinnen en vanbuiten, vanvoor naar vanachter. Ik voelde me heel veilig!

Made a new friend

Gelukkig heb ik wat kunnen socializen met deze lieve meid. Ze is 18 jaar en woont al heel haar leven in Phuket. Ze wou dat ik haar een paar Nederlandse woordjes leerde, maar we zijn niet verder gekomen dan ‘Hallo’. Ik vind het zo leuk om met locals te praten, ze geven me een realistische kijk op Thailand en op hun cultuur.

I have a restless spirit. The need to roam and explore is in my soul!

PS: Misschien wel leuk om te weten is dat ik voor 2 dagen (16 uur in totaal) slechts 1000 baht heb betaald, wat ongeveer overeenkomt met 25 euro… Goedkoper kan toch niet?!

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s